ศิลปะจีน จิตรกรรม

From Chinesestudies

Jump to: navigation, search

จิตรกรรม

จิตรกรรม

Copy_of_ca_015_1.jpg

(น.15) รูป

(น.17)

เป็นการใช้สี สีเดียวหรือหลายสีก็ตาม มาแต่งแต้มเป็นลวดลายเป็นภาพลายเส้น หรือภาพระบายสี สีเดียวเรียกว่า เอกรงค์ หรือ monochrome หลายสีเรียกว่า พหุรงค์ หรือ polychrome จีนมีภาพเขียนมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์มาจนถึงสมัยปัจจุบัน อยู่ในภาชนะดินเผา ตามผนังถ้ำ ในสุสาน บนกระดาษผ้าไหม ไม้ ผืนผ้าใบ กระเบื้อง ขวดแก้ว กระจก แต่ก่อนสีที่ใช้เป็นสีที่มาจากธรรมชาติ ที่หาง่ายที่สุดคือ สีแดง รุ่นแรกเข้าใจว่าเป็นดินแดงที่เขียนตามฝาผนังโบราณ เช่น หม้อไหของบ้านเชียงจะเห็นว่ารุ่นเก่าๆ สีแดงๆ จีนก็มีอย่างนั้น และก็มีสีดำเขม่าถ่าน ภายหลังก็จะมีแร่ธาตุ ส่วนมากเป็นออกไซด์ของโลหะต่างๆ ซึ่งจะให้ออกไซด์เป็นสีที่แตกต่างกัน หรือว่าเป็นส่วนของพืช ส่วนของสัตว์ และมักจะทำเป็นสีฝุ่น พอจะเขียนก็ต้องผสมน้ำหรือกาวยางไม้ กาวหนังสัตว์ สีของจีนมีคุณภาพดี คนไทยนิยมสั่งสีจากเมืองจีนมาใช้ เพราะฉะนั้นจะมีชื่อเป็นจีน เช่น สีเขียวตั้งแช สีแดง ใช้คำว่า หงชาด หงดิน หงสบาท สงสัยคำว่า หง ตรงกับคำจีนว่า สีแดง ไม่ทราบเป็นคำพ้องหรือเป็นสีแดงที่สั่งเข้ามาจากจีน

Copy_of_ca_018_001.jpg

(น.18) รูป (1)

เทคนิคการเขียนภาพของจีนก็มีหลายอย่าง เช่น จำได้แต่ว่าเขียนอย่างละเอียดเหมือนจริงเรียกว่า กงปี่ เป็นเส้นพู่กัน ภาพในถ้ำตุนหวงก็เป็นภาพที่เกี่ยวกับทางพุทธศาสนางามมาก ถ้าไปเห็นของจริงจะเห็นงามที่สุด ที่เป็นเครื่องประดับเหมือนจะเป็นเพชรจริงๆ ความจริงเป็นสีเขียน แต่ว่าทำอย่างไรก็ไม่ทราบเหมือนเพชรจริงๆที่แวบวับแวววาว รูปหน้าตาดูให้อารมณ์มาก ภาพของจีน จะมีภาพบุคคล

Copy_of_ca_019_002.jpg

Copy_of_ca_019_003.jpg

Copy_of_ca_019_004.jpg

Copy_of_ca_019_005.jpg

(น.19) รูป (2), (3), (4), (5)

ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ภาพทิวทัศน์ ทิวทัศน์ของจีนมักแสดงภูเขาสูง และมีภาพดอกไม้ เช่น ภาพดอกบ๊วย ภาษาจีนกลางเรียกว่า เหมย หรือว่าภาษาอังกฤษเรียกว่า plum blossom เป็นสัญลักษณ์ของฤดูหนาว ภาพดอกโบตั๋น เป็นดอกไม้ประจำฤดูชุนเทียน หรือฤดูใบไม้ผลิ หรือว่าดอกเบญจมาศ หรือดอกเก๊กฮวย เป็นดอกไม้ประจำฤดูใบไม้ร่วง หรือชิวเทียน ดอกบัว เป็นสัญลักษณ์ของฤดูร้อน มีนกต่างๆ เช่น นกขมิ้น ภาษาจีนเรียกว่า นกหวงลี่ นกกระเรียน ภาษาจีนเรียกว่า นกเฮ่อ เป็นสัญลักษณ์ของความมีอายุยืน ภาพ ปลา กุ้ง ไผ่ สน

Copy_of_ca_020_006.jpg

(น.20) รูป (6)

(น.21)

ภาพเขียนมักจะสะท้อนความเป็นอยู่ในสังคมและสภาพธรรมชาติของจีน แต่ก่อนตอนที่ไม่เคยไปเมืองจีนเห็นเขาสูงๆอย่างในภาพ ก็ไม่ทราบว่าเขาอะไรรูปร่างแบบนั้น แต่ถ้าไปเมืองจีนไปดูหวงซาน (Huangshan) ไปดูกุ้ยหลิน ก็จะเข้าใจว่ามีภูเขาลักษณะแบบนี้จริงๆ ศิลปินนิยมเขียนภาพภูเขาสูงตระหง่าน คนตัวเล็ก รวมภาพให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติว่า มนุษย์จะตัวเล็กนิดเดียวเมื่อเปรียบเทียบกับธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ ชมภาพจีนแล้วจะได้แนวคิดทางปรัชญาเสมอ เช่น ดอกเหมย หรือดอกบ๊วย ที่บานได้แม้แต่ฤดูหนาวที่มีหิมะตก คือ ความอดทน ความคงทน ส่วนไผ่จะลู่ไปตามลมไม่หักโค่น แม้ลมจะแรงเพียงใด ถึงไผ่เล็กๆไม่ต้านลม จริงๆแล้วจะแข็งมาก ใช้ประโยชน์แทนคอนกรีตเสริมเหล็กก็ยังได้

นอกจากภาพธรรมชาติแล้วจะมีลวดลายประดิษฐ์ มักนิยมภาพสิริมงคล เช่น รูปค้างคาว ปักหัวลงมาจะมีประดับอยู่ตามขื่อ ส่วนของสถาปัตยกรรมและที่ต่างๆเยอะ เพราะเขาถือว่าเป็นสัญลักษณ์สิริมงคล เนื่องจากคำว่า ค้างคาว ตรงกับ ฮก ที่แปลว่า ความโชคดี ใน ฮก ลก ซิ่ว เป็นโชคลาภ เพราะฉะนั้นเวลาเค้าติดอักษร ฮก ไว้หน้าบ้านต้องติดกลับหัวเหมือนกับว่า ฮกเข้าถึงเรือนชาน

Copy_of_ca_022_007.jpg

Copy_of_ca_022_008.jpg

(น.22) รูป (7), (8)

ภาพที่ฉายนี้เป็นศิลปินที่มีชื่อเสียง รูปนี้คนประหลาดหยังโจวแปดคน (เหมือนในเรื่องมังกรหยกมีเจ็ดประหลาด) เป็นศิลปินสมัยราชวงศ์ชิง เช่น จินหนง ว่านเฉียว

Copy_of_ca_023_009.jpg

Copy_of_ca_023_010.jpg

(น.23) รูป (9), (10) ภาพวาดฝีมือคนประหลาดแห่งหยังโจว

Copy_of_ca_024_011.jpg

(น.24) รูป (11)

ภาพนี้อยากให้เห็นที่พูดถึงว่า เขียนชีวิตประจำวันของคนอยู่ในเรือนชาน แต่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ สิ่งที่เขาเล่นฆ่าเวลากัน คือ เล่นหมากรุกจีน

Copy_of_ca_025_012.jpg

(น.25) รูป (12)

ภาพเขียนม้าของสีว์เป่ยหง (Xu Beihong) ข้าพเจ้าชอบรูปนี้มาก เป็นแรงบันดาลใจให้วาดรูปม้าปีมะเมีย ให้ร้านภูฟ้า แต่ข้าพเจ้าวาดออกมากลายเป็นม้าอ้วนๆ อ้างได้ว่าเป็นความอุดมสมบูรณ์ เขียนทีไรอ้วนทุกที ม้าอ้วน แพะอ้วน ไก่อ้วน ปีนี้ก็เขียนหมาอ้วน ทุกคนอ้วนหมด สีว์เป่ยหงเขียนม้าเป็นม้า จะให้เห็นกำลัง พลังที่เหมือนม้าจริง ตัวจริง

Copy_of_ca_026_013.jpg

Copy_of_ca_026_014.jpg

(น.26) รูป (13), (14)

Copy_of_ca_027_015.jpg

Copy_of_ca_027_016.jpg

(น.27) รูป (15), (16)

ภาพของฉีไป๋สือ (Qi Baishi) ศิลปินยอดนิยม อยู่ในสมัยปลายๆราชวงศ์ชิงถึงสมัยสาธารณรัฐ ตายไปหลายปีแล้ว ตามประวัติเขาเป็นคนยากจนมาก เรียนหนังสือได้เพียงครึ่งปีก็ต้องออกไปช่วยครอบครัวเลี้ยงวัว เลี้ยงสัตว์อยู่ในทุ่ง ได้สังเกตธรรมชาติต่างๆ ต่อมาได้เรียนเป็นช่างไม้ แกะไม้เป็นลวดลายต่างๆได้อย่างสวยงาม ตอนหลังมาเรียนวาดเขียน เขียนเท่าไหร่ก็ไม่มีชีวิตชีวา เขาก็บอกว่าถ้าจะให้มีชีวิตชีวาต้องเอาของจริงมาดู แล้วผสมหมึกและสี ใช้ความหนักเบามาเป็นเครื่องทำให้เหมือนของจริง จะมีภาพต่างๆฝีมือของเขาอยู่มาก

Copy_of_ca_028_017.jpg

Copy_of_ca_028_018.jpg

(น.28) รูป (17), (18)

ภาพสมัยใหม่ของศิลปินจีน ชอบรูปนี้ มีหลายภาพ ใช้เทคนิคของตะวันตก จิตรกรรมจีนยุคหลังเป็นจิตรกรรมสีน้ำมันแบบตะวันตก

Copy_of_ca_028_019.jpg

(น.29) รูป (19)

นี่ก็เป็นแบบนามธรรม abstract เขียนภาพแม่น้ำหวงเหอ (แม่น้ำเหลือง) จะให้เห็นพลังของแม่น้ำเหลือง ความน่ากลัวต่างๆ

Personal tools